Przecież chyba zawodowy rybak wie co robi i skoro przez całą noc nic nie złowił, to widocznie tym razem ryb rzeczywiście nie było. Skoro na weselu zaczyna brakować wina, to kto widział by gospodarzowi podsuwać wodę do serwowania gościom? A jednak. I co dziwne, osoba wydająca takie osobliwe polecenia z zawodu jest stolarzem, zna się na obróbce drewna, na wyrobie mebli, a nie na rybołóstwie czy wyrobie win, a na weselu jest tylko gościem, więc co będzie rozkazywał nie swoim sługom? No, może od jakiegoś czasu porzucił stolarkę na rzecz statusu wędrownego nauczyciela, ale te jego nauki też jakieś dziwne i nie bardzo przystają do życia. Więc co się pcha do nie swoich spraw?
Rybak co prawda próbuje protestować, „przecież całą noc pracowałem nadaremno”, ale jednak słucha. Słudzy chyba też musieli mieć nie tęgie miny nosząc wodę z odległej studni do pojemników w domu w sytuacji gdy potrzebny był napój znacznie szlachetniejszy.
Co kierowało Piotrem, sługami na weselu i tylu innymi, że wykonali co im Jezus polecił? Przecież nie wiara w Jego boskość, bo jej jeszcze wówczas nie znali; jeszcze się nie ujawnił, nie „przedstawił”. Musiały być jakieś dłuższe rozmowy, wypytywania, przekonywania wzajemne, normalne w takich okolicznościach. Przecież to nie działo się we wspólczesnym wojsku w którym obowiązuje rozkaz wysłuchany w pozycji na baczność i natychmiast wykonany bez dyskusji. Ewangeliści ogołocili swój przekaz ze wszystkich okolicznośći poza jądrem prawdy że Chrystus jest ponad naturą. Ale Bóg, nawet będąc ponad naturą, nie ma zwyczaju ludzi do czegoś zmuszać, więc i w tym przypadku raczej ich przekonał a nie pogwałcił ich wolą wolę. Jak to zrobił? Nie wiem, ale to potwierdza, że ma sposoby na wszystko. Tylko trzeba Mu uwierzyć.
JuR sierpień 2012
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Twoje uwagi