Poprzeczka wysoko

Jaki powinienem być w drodze do ideału:
nie zarozumiały ani pyszny

nie próżny

nie szukać zaszczytów dla nich samych

potrafić przyznać się do błędu

potrafić darować cudzy błąd względem mnie

potrafić ustąpić miejsce (w hierarchii szacunku, zasług, ...)

(to jest w zupełnej opozycji do obecnej kultury pierwszeństwa, konkurencji za wszelką cenę, bycia zawsze i we wszystkim „lepszym”; nie wiem tylko jak to interpretować w przypadku np, starania się o pracę, podczas którego muszę się „dobrze sprzedać”, bo inaczej pracy nie dostanę)

zadowalać się tym co mam, co nie znaczy że nie starać się poprawić swego statusu, ale czynić to w sposób uczciwy, zgodnie z prawdą o sobie samym, bez krzywdzenia innych.

W każdym konflikcie są dwie strony. Zastanowić się zawsze dobrze nad swoim postępowaniem, zanim zacznę szukać winy u drugiej strony.

Pamiętać o pomocy mego Anioła Stróża; zawsze go o tę pomoc prosić. W każdych okolicznościach, a zwłaszcza w sprawach trudniejszych.

Tak samo często prosić o pomoc Ducha Świętego i Matkę Bożą, szczególnie przy trudnych rozmowach i trudnych a ważnych decyzjach.

*     *     *

W Chrystusie była pełna natura człowiecza i pełna natura Boska. Chrystus był podobny do nas we wszystkim za wyjątkiem grzechu, więc my też jesteśmy podobni do Chrystusa. Zatem w nas też jest natura i człowiecza i Boska, tyle, że obarczona grzechem.

Każdy nasz akt musi być oparty o te dwie natury; jeśli je rozdzielimy, to będziemy niepełnymi osobami.

Musimy żyć w tym świecie, ale w Boski sposób, podejmować ludzkie działania kierowani Bożym duchem.

Tak powinienem. A teraz pytam sam siebie jak jest naprawdę. Czy zaliczę bodaj na 20%?

A oto tekst proroka Izajasza, który mnie zainspirował do tych myśli (Izajasz, 33, 13-16:

13       Słuchajcie, najdalsi, co uczyniłem, 
poznajcie, najbliżsi, mą siłę!» 

14       Grzesznicy na Syjonie się zlękli, 
bezbożnych chwyciło drżenie: 
«Kto z nas wytrzyma przy trawiącym ogniu? 
Kto z nas wytrwa wobec wieczystych płomieni?» 

    15      Ten, kto postępuje sprawiedliwie 
   i kto mówi uczciwie, 
   kto odrzuca zyski bezprawne, 
   kto się wzbrania dłońmi przed wzięciem podarku, 
   kto zatyka uszy, by o krwi nie słuchać, 
   kto zamyka oczy, by na zło nie patrzeć – 

   16       ten będzie mieszkał na wysokościach, 
  twierdze na skałach będą jego schronieniem; 
  dostarczą mu chleba, wody mu nie zbraknie.

JuR       Dec 11. 2011